ฉันมีค่าแค่ไหน

เมื่อคืนลูกหมาของชั้นตายไปตัวนึง เสียใจที่ช่วยอะไรมันไม่ได้มากกว่านี้ แต่ก็ดีที่พ้นทุกข์ไปได้

เช้าวันนี้ ได้คุยกับที่รักแค่นิดหน่อย เพราะที่รักหาที่ชาร์ตแบตไม่เจอ ไม่เป็นไร เพราะเค้าบอกว่า ถ้าชาร์ตแบตแล้วจะโทรมาหา แต่รอแล้วรอเล่า ก็ยังไม่โทรมา ไม่เป็นไร งานเค้าคงยุ่งนั่นแหละ ก็ยังรอได้

พอเที่ยง ก็เป็นห่วงเค้าว่าจะทานข้าวหรือเปล่า ชั้นก็ได้แต่เป็นห่วงเนอะ เป็นห่วงเค้าตลอดเวลา เมื่อคืนก็หาที่เรียนให้ เผื่อจะได้มีทางเลือกในการเรียน จะได้พัฒนาตัวเอง ก้าวไปข้างหน้าได้ เพราะชั้นจะคอยช่วยเหลือเค้าอยู่เอง แต่ไม่รู้สิ ชั้นกำลังทำเพื่อเค้าอยู่ทุกอย่าง แต่เค้ารับรู้ได้ถึงความหวังดี เป็นห่วงของชั้นไม๊

หรือว่าชั้นคิดมากไปเอง แต่ก็นะ ชั้นไม่ได้มีเวลาอยู่กับเค้าเหมือนคนรักคนอื่นๆ ทั่วไป นินา บางที ชั้นก็แอบคิดนะ ว่าชั้นมีค่ากับเค้าจริงๆ หรือเปล่า เวลาที่ชั้นมาเขียนไดอารี่ที่นี่ ชั้นก็ต้องมักจะเสียน้ำตาเสมอ เพราะมันอดจะรู้สึกน้อยใจไม่ได้ แต่เค้าคงจะทำได้ดีที่สุดสำหรับชั้นเพียงเท่านี้หล่ะมั้ง ไม่เป็นไรใช่ไหม ต้องบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรใช่ไหม

ชั้นอยากจะอยู่กับเค้าตลอดไปนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่สิ่งที่ชั้นคิดไว้เสมอ ก็ยังคงเป็นแบบนี้ บางครั้ง ก็อยากรู้จริงๆ นะ ว่า เค้าอยากจะอยู่กับชั้นตลอดไปแบบที่เค้าบอกจริงๆ หรือเปล่า หรือแค่อยากให้ชั้นรู้สึกสบายใจ

ชั้นเริ่มรู้สึกว่า ความรู้สึกของชั้นมันเปราะบางมาก โดนอะไรกระทบได้ง่าย แต่ชั้นเสียใจมากจริงๆ เวลาที่ชั้นนึกถึงคำพูดเวลาที่เค้าไม่ได้แคร์ความรู้สึกของชั้น เวลาที่เราทะเลาะกัน แล้วเค้ามักจะพูดคำว่าเลิกกันออกมา

เค้าจะรู้ไม๊นะว่า คำพูดพวกนั้น มันทำร้ายจิตใจชั้นอยู่เสมอมากแค่ไหน หรือชั้นไม่มีค่าสำหรับเค้าเลยจริงๆ เค้าถ฿งได้พูดมันออกมาง่ายดายแบบนี้ แล้ววันนี้ก็เสียน้ำตาอีกแล้วสินะ