เหนื่อย

สรุปแล้ว เค้าจะมาหาชั้นก่อนวันเกิด 1 วัน เพราะเค้ามีเหตุผล บลา บลา บลา  มากมาย ไม่เป็นไร เข้าใจนะ ว่าเค้าเหนื่อย แต่จริงๆ ก็อดน้อยใจไม่ได้หรอก ไม่เป็นไรหนิ มันก็ดีที่สุดได้เท่านี้ไง

เมื่อวาน เค้ารู้สึกท้อใจเรื่องลูกน้องของเค้า เพราะเค้าไม่สามารถช่วยเหลือลูกน้องอะไรเค้าได้เลย ทำให้เค้าเซ็ง และก็เหนื่อย พอตอนเย็น ที่เราพอมีเวลาจะได้คุยกัน เค้าก็ไม่คุย ชั้นเป็นห่วงเค้ามาก อยากให้ความรู้สึกของเค้าดีขึ้น แต่ก็เปล่าเลย

พอมาเช้านี้ เค้าแมสเซสมาบอกว่าขอเวลานอนหน่อย เพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับ ชั้นก็เข้าใจนะ ว่าเค้าคงยังเครียดเรื่องลูกน้อง เรื่องงานของเค้า ไม่เป็นไร กลางวันวันนี้ เรายังไม่ได้คุยกันเลย ชั้นก็ไม่อยากไปกวนเวลา ที่ชั้นคิดว่า เค้าคงจะทำงานอยู่ ไม่อยากไปรบกวนอะไรเลย แต่รู้ไม๊ ถ้เค้ายังแยกระหว่างเรื่องของชั้น กับเรื่องของงานไม่ได้  เค้าอยากจะให้เรื่องของเราแย่ลงไปอีกเหรอ ชั้นพยายามเข้าใจเค้าทำอย่างแล้ว พยายามทำให้ดีที่สุดแล้ว แต่เหมือนว่า ชั้นคงแคร์ความรู้สึกเค้าอยู่ฝ่ายเดียวหรือเปล่า แคร์ความรู้สึกเค้ามากไปหรือเปล่า  ทุกวันนี้ เวลาเค้าจะทำอะไร เหมือนเค้าแคร์ควารู้สึกของชั้นน้อยลงเหลือเกิน  เอาเถอะ อยากให้ความสัมพันธ์ระหว่างเราเป็นแบบไหน ก็ทำเถอะ ชั้นเหนื่อยแล้ว 

ทุกวันนี้ ชั้นไม่เคยได้ยินคำว่ารักจากปากของเค้าเลย หรือว่าคำว่ารักมันหายไปหมดแล้ว